Tükenmişlik Sendromu


Bir psikolog olarak, bildiklerimi hayatıma da uygulamaya çalıştım genellikle. Ele verir talkını , kendi yutar salkımı , misali olmadı çoğu kez.
Psikoloji bilimi eğitimini, mesleğini tercih edenlerin, genellikle kendi ihtiyaçları , kendi ruh sağlıkları için seçtikleri inancı çok yaygın. Ondandır belki.

Bu nedenle,öğrendiğim gibi, bu yaşıma kadar dengeli bir hayat sürmeye özen gösterdim. Ne sadece işimi öncelikledim, ne sadece aileme kul köle oldum, ne de kendi zevk ve sosyal ihtiyaçlarıma gömüldüm. Zaman zaman sac ayağının biri diğerinin önüne geçse de, bu kısa süreli olmuştu hep.

Ancak bu yıllarda daha önce yapıp , sonradan yapamadıklarım oldu.
Örneğin son 5 yılda bir kitabı bile baştan sona okuyamadım. Bir filmi sonuna kadar izleyemedim. Sadece televizyon izlemek, yanında bir şey yapmamak bana huzursuzluk verir olmuştu. Kucağımda bilgisayarımla aile sohbetinde, televizyon karşısındaydım çoğu kez. Telefonum bir uzvum olmuştu. Dinlemekte başarısız, tepkilerde hızlanmıştım. Refleksler gelişmişti. Konudan konuya, olaydan olaya atlıyor odaklanma sorunları yaşıyordum. Çok hızlıydım, yavaşlayamıyordum. Çabuk yoruluyor, duygularımda sık sık değişimler yaşıyordum.

Ototeşhisim depresyon değildi. 🙂

Araştırmalara göre %70 imiz hayatında en az bir defa tükenmişlik sendromu yaşıyormuş.
Ben de 48 yaşımda yaşamış oldum.
İşimden ayrıldım, sorumluluklarımdan uzaklaştım, aileme, çevreme değil ilk kez sadece kendime odaklandım.

Ototerapideyim.

Hızlıca yol alıyorum.
Bu yaz tam arındım.
Dinlendim.Keyiflendim…
Bedensel, zihinsel ve duygusal yönden dengelendiğimi hissediyorum.
Artık zevkle , neredeyse hergün bir kitap okuyor, film izliyorum.
Sohbette söz kesmeden dinleyebiliyor,öfkelenmeden yaşayabiliyorum.
Sadece tek bir şeye odaklanabiliyorum artık.
Biraz alınganlaştığımı söylüyor yakınımdakiler, onu da aşacağım.
Ama hala çalışma hayatına özlem , ihtiyaç duymuyorum.
Fakat bu kış kesinlikle bir kitap yazacağım. D&R da satılacak.
Kararlıyım.
Güle güle sendrom, hoş geldiniz yeni hedefler…. 🙂
15.10.2012

Bu yazı Günlük, Psikoloji kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Tükenmişlik Sendromu için 2 cevap

  1. Dinçer YILMAZ der ki:

    Bence objektif bir tahlil olmuş.

  2. Atilla Yılmaz der ki:

    Ohh be dünya varmış. öztanı, öztedavi ve özüne dönüş. Bir de derler ki mum dibine ışık vermez. Kitabı okumak için sabırsızlanıyorum.
    Sevgilerimle.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir